Pauline Post, foto Ada Nieuwendijk

Claude Vivier, een muzikaal continent

Veelkantige, bonte tovermuziek van een wereldreiziger

CLAUDE VIVIER
Pulau Dewata (bew. Arnold Marinissen)
Paramirabo
Et je reverrai cette ville étrange
Bouchara
Shiraz

REZA NAMAVAR
Tiare Tahiti, opdracht Asko|Schönberg, met steun van Fonds Podiumkunsten

ASKO|SCHÖNBERG
SLAGWERK DEN HAAG
ENSEMBLE ACADEMIE
dirigent Reinbert de Leeuw
sopraan Katrien Baerts
piano Pauline Post

Bestel kaarten voor:

Donderdag 5 Maart 2020
20:15 uur
Donderdagavondserie
Amsterdam
Muziekgebouw aan 't IJ

19:15u inleiding

Zondag 8 Maart 2020
20:00 uur
Utrecht
TivoliVredenburg

Share

De Canadese componist Claude Vivier was nog geen 35 toen hij in zijn Parijse huis vermoord werd door een mannelijke prostitué. Maar Viviers muziek is springlevend.

Als een Marco Polo reisde hij over de wereld en smeedde wat hij hoorde om tot een veelkantige, bonte tovermuziek. Niet voor niks gaf Vivier verschillende composities geografische namen. Vanavond klinken zijn stedenstukken naast elkaar, inclusief Et je reverrai cette ville étrange, Viviers laatste voltooide ensemblewerk. Eilandenfanaat Reza Namavar zet er een fonkelnieuwe compositie over Polynesië tegenover.
De pianosolo Shiraz is vernoemd naar de Iraanse plaats waar Vivier urenlang twee blinde zangers observeerde. Bouchara (in Oezbekistan) voor sopraan en ensemble is een ‘liefdeslied in een verzonnen taal,’ aldus de componist. In de titel van het kwartet Paramirabo draaide Vivier twee letters om, misschien om het allemaal nog sprookjesachtiger te maken.

Bekijk ook de andere Vivier-concerten en het programma Schatkamer waarin Hans Goedkoop aandacht besteed aan de persoon Vivier en zijn muziek.